Rozmowy z pasją - Adam Henne

Dyrektorem Szkoły Podstawowej w Kotulinie jestem od 1 września 2024 roku. Wcześniej przez rok pełniłem funkcję wicedyrektora. Stanowisko dyrektora to przede wszystkim ogromna odpowiedzialność i zdecydowanie szerszy zakres obowiązków. Jako nauczyciel skupiałem się głównie na pracy z uczniami, nauczanym przedmiocie oraz wychowawstwie klasy. 
Dziś odpowiadam za organizację i funkcjonowanie całej szkoły, co wiąże się z podejmowaniem wielu decyzji oraz odpowiedzialnością za uczniów, nauczycieli i wszystkich pracowników.

Największą radość sprawia mi kontakt z dziećmi i młodzieżą oraz codzienne spotkania 
i rozmowy z ludźmi. Nigdy nie używam zwrotu „idę do pracy” – zawsze mówię, że „idę do szkoły”. Bycie nauczycielem i dyrektorem to dla mnie przede wszystkim pasja i ogromna satysfakcja. Świadomość, że mogę mieć realny wpływ na wychowanie i rozwój młodego pokolenia, daje mi każdego dnia motywację do działania.

Wykształcenie jest bardzo ważne i w dużej mierze wpływa na naszą przyszłość. Uważam jednak, że równie ważne są szacunek do siebie i drugiego człowieka, uczciwość, odpowiedzialność oraz umiejętność budowania dobrych relacji. To właśnie te wartości pomagają młodym ludziom odnaleźć się w dorosłym życiu.

Szkoła Podstawowa w Kotulinie jest miejscem, w którym od wielu lat bardzo dużo się dzieje. Możemy pochwalić się licznymi sukcesami artystycznymi, sportowymi i edukacyjnymi. Dla mnie jednak największym sukcesem jest codzienna, systematyczna praca całej społeczności szkolnej. To właśnie małe kroki, wykonywane każdego dnia, sprawiają, że szkoła stale 
się rozwija, a uczniowie stają się coraz lepszymi ludźmi.

Pasję do piłki nożnej zaszczepił we mnie tata. Odkąd pamiętam, graliśmy w piłkę. Zaczynałem na podwórku, jeździłem z tatą na treningi i mecze. Kiedyś większość dzieci spędzała wolny czas na boisku z kolegami – nie było tylu szkółek piłkarskich jak obecnie. Piłka nożna nie jest jednak moją jedyną pasją. Uwielbiam sport w każdej postaci. Można powiedzieć, że pierwszą moją miłością jest piłka nożna, a drugą – narciarstwo. Dziś największą radość sprawia mi możliwość dzielenia się swoją pasją, wiedzą i doświadczeniem z młodymi ludźmi.

Myślę, że bardziej pomaga mi doświadczenie nauczyciela wychowania fizycznego niż samo pełnienie funkcji dyrektora. Praca w szkole daje mi możliwość obserwowania uczniów 
i dostrzegania dzieci, które mają sportowy potencjał, ale czasem potrzebują dodatkowej motywacji, by rozwijać swoje pasje. Funkcji dyrektora nie łączę jednak z działalnością sportową poza szkołą. Obecnie, ze względu na obowiązki zawodowe i życie rodzinne, świadomie ograniczyłem działalność trenerską, choć sport nadal pozostaje bardzo ważną częścią mojego życia.

To bardzo dobre pytanie. Szansa na to, że w Kotulinie wychowa się drugi Robert Lewandowski, jest niewielka. Nie każdy z młodych zawodników zostanie piłkarzem, ale każdy będzie dorosłym człowiekiem. Dlatego uważam, że sport ma znacznie większą wartość niż tylko nauka gry. Treningi uczą dyscypliny, odpowiedzialności, punktualności, determinacji, współpracy, radzenia sobie z porażkami i emocjami oraz budowania dobrych relacji. Są to umiejętności, które przydają się przez całe życie.

Zdecydowanie tak. Wartości i nawyki wypracowane podczas treningów mają ogromny wpływ na codzienne życie – zarówno w domu, jak i w szkole. Oczywiście jest to proces, który trwa latami i wymaga cierpliwości. Regularność, systematyczność, odpowiedzialność 
i konsekwencja to cechy, które pomagają nie tylko w sporcie, ale również w nauce 
późniejszym życiu zawodowym.

Największą motywacją jest dla mnie możliwość realnego wpływu na wychowanie i rozwój młodych ludzi. Świadomość, że mogę pomóc komuś uwierzyć w siebie, rozwinąć talent czy po prostu stać się dobrym człowiekiem, daje mi ogromną satysfakcję i poczucie sensu tego, co robię.

Przede wszystkim, aby ciężko pracowali i robili więcej, niż się od nich wymaga. Nigdy się nie poddawali i cierpliwie dążyli do wyznaczonego celu. Wierzę, że systematyczność, wytrwałość i konsekwencja prędzej czy później przynoszą efekty.

Marzę o tym, aby w przyszłości uczniowie mogli uczyć się w pięknym, wyremontowanym pałacu w Kotulinie. Chciałbym, aby była to szkoła, do której uczęszczają młodzi ludzie znający prawdziwe wartości, chcący się uczyć, szanujący drugiego człowieka i zawsze gotowi nieść pomoc innym. Marzę również o tym, aby uczniowie mogli korzystać z pięknego parku otaczającego szkołę – zarówno podczas lekcji, jak i po ich zakończeniu.
Jeśli chodzi o sport, moim marzeniem jest reaktywacja Fortuny Kotulin i powrót drużyny 
do rozgrywek seniorskich. Chciałbym również, aby klub dysponował odpowiednią infrastrukturą – boiskiem z dostępem do prądu i wody oraz nawierzchnią zapewniającą dobre warunki do treningów i rozgrywania meczów.